Pierwsze co się rzuca w oczy na opakowaniu to producent. Zalecam korzystanie z olejów markowych, znanych i uznanych producentów, pomimo tego, że przeważnie są nieco droższe. W nowych samochodach, zwłaszcza tych na gwarancji, trzeba stosować oleje zalecane przez producenta samochodu, zwłaszcza że niektórzy producenci aut grożą utratą uprawnień gwarancyjnych przy zastosowaniu innego, nawet lepszego oleju. Z punktu widzenia technicznego nie widzę tu innych związków, poza związkami kapitałowymi między producentami samochodów i przemysłem naftowym.

Oznaczenie silnikowych olejów wielosezonowych według SAE (Society of Automotive Engineers) np. 20W 40 to przydatność oleju do stosowania w różnych temperaturach. Pierwsza liczba oznacza przydatność oleju do stosowania w warunkach zimowych (W jak winter; ang. zima), to znaczy im ta liczba jest niższa tym olej bardziej nadaje się do stosowania w niskich temperaturach. Druga liczba to z kolei przydatność oleju do stosowania w temperaturach wysokich. Jak to się przekłada na klasy lepkości w różnych temperaturach, wybiega poza granice tego artykułu i nie bardzo jest potrzebne w codziennej eksploatacji. W każdym razie jeżeli ktoś wybiera się na sylwestra do Norwegii to lepiej do silnika wlać olej syntetyczny np. CASTROL RS o klasie 0W 40. W niskiej temperaturze olej nie może nadmiernie zgęstnieć, bo zanim przedostanie się pod odpowiednim ciśnieniem do odległych od pompy olejowej elementów silnika, np. do rozrządu, będą one pracować z niedostatecznym smarowaniem.

Inne oznaczenia określające klasę oleju to API (American Petroleum Institute). Na przykład mineralny LUBRO o oznaczeniu API – SF/CC czy pół syntetyczny LOTOS o oznaczeniu API - SJ/CF. Pierwsza litera S oznacza przydatność oleju do silników z zapłonem iskrowym: SF - zbudowanych po 1980 roku, SJ - po 1996 roku. Żeby najprościej to zapamiętać, to im lepszy samochód tym druga litera powinna być dalej od początku alfabetu. W drugiej części oznakowania litera C oznacza przydatność oleju do silników z zapłonem samoczynnym: CC - do silników wolnossących zbudowanych po 1981 roku, CF - do nowoczesnych silników z doładowaniem.

Europejscy producenci samochodów zrzeszeni w ACEA (Association des Constructeurs Europeen d'Automobiles) stworzyli własną klasyfikację i takie oznaczenia również można czasami znaleźć na opakowaniu. Oznaczenia ACEA w przedziale A1 do A3 to oleje do silników samochodów osobowych z zapłonem iskrowym, w przedziale B1 do B4 to oleje do silników samochodów osobowych i dostawczych z zapłonem samoczynnym, w przedziale E1 do E4 to oleje do silników wysokoprężnych samochodów ciężarowych.

No i oleje przekładniowe. Pracują w lżejszych warunkach niż oleje silnikowe, mają też większą lepkość. Klasyfikacja lepkościowa wg SAE to oleje zimowe oznakowane np. 75W, 80W, 85W, oleje letnie oznaczone np. 90, 140, 250 i oleje wielosezonowe o oznaczeniach np. 80W 90, czy 85W 140. Klasyfikacja jakościowa wg API to GL 1 – do przekładni ręcznych, GL 2 - do przekładni mechanicznych.

I ostatnie, jakże często zadawane pytanie - czy oleje można mieszać? Oczywiście można, z tym że oleje silnikowe z silnikowymi a przekładniowe z przekładniowymi. No i wlewając do oleju lepszego np. syntetycznego, mineralny, obniżamy jakość tego pierwszego. Dlatego lepiej mieć na „dolewki” to co się ma w silniku.